Anorektal Malformasyonlu Çocukların Ebeveynlerinde Psikodrama Grup Terapisinin Anksiyete Üzerindeki Etkisi

GİRİŞ ve AMAÇ: Amaç: Anorektal malformasyon (ARM) tanılı çocuklara sahip ebeveynlerin yaşam kalitesi ve anksiyete düzeylerini değerlendirmek ve psikodrama grup terapisinin anksiyete düzeylerine etkisini incelemektir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Yöntem: Araştırma, İzmir Ekonomi Üniversitesi Tıp Fakültesi iş birliğiyle düzenlenen anorektal malformasyon uzman aile buluşması’na katılan ebeveynler ile yürütüldü. Katılımcılara öncelikle demografik bilgi formu, Hamilton Anksiyete Ölçeği (HAM-A) ve EUROHIS Yaşam Kalitesi Ölçeği uygulandı. Ardından 3 saatlik tek oturumdan oluşan yapılandırılmış psikodrama grup terapisi gerçekleştirildi. Psikodrama sonrası katılımcılara yeniden HAM-A uygulandı. Veriler, Wilcoxon işaretli sıralar testi ve Spearman korelasyon analizi ile değerlendirildi.
BULGULAR: Bulgular: Çalışmaya 22 ebeveyn (11 erkek, 11 kadın) katıldı. Katılımcıların yaş ortalaması 35.2 ±11.7 (19-65) olarak saptandı. Psikodrama öncesi ve sonrası anksiyete düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0,05). Ayrıca EUROHIS yaşam kalitesi puanları ile ilk ve son test HAM-A anksiyete düzeyleri arasında orta düzeyde, negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki saptandı (sırasıyla r=-,0,53; p<0,05; r = -0,57, p<0,05).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuç: Psikodrama grup terapisi, ARM’li çocuklara sahip ebeveynlerin anksiyete düzeylerinin azaltılmasında etkili olmuş, yaşam kalitesi ile anksiyete düzeyi arasında anlamlı bir ilişki ortaya koymuştur. Bu bulgular, psikodramanın bu özel grupta uygulanabilir ve faydalı bir müdahale yöntemi olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Anorektal malformasyon, ebeveyn, psikodrama, anksiyete

The Effect of Psychodrama Group Therapy on Anxiety in Parents of Children with Anorectal Malformations

INTRODUCTION: Objective: To evaluate the quality of life and anxiety levels of parents of children diagnosed with anorectal malformation (ARM) and to examine the effect of psychodrama group therapy on anxiety levels.
METHODS: Method: The study was conducted with parents who attended a family meeting with anorectal malformation specialists organized in collaboration with the Izmir University of Economics Faculty of Medicine. Participants initially completed a demographic information form, the Hamilton Anxiety Scale (HAM-A), and the EUROHIS Quality of Life Scale. This was followed by a single, 3-hour structured psychodrama group therapy session. Following the psychodrama, participants were re-administered the HAM-A. Data were analyzed using the Wilcoxon signed-rank test and Spearman correlation analysis.
RESULTS: Results: Twenty-two parents (11 male, 11 female) participated in the study. The mean age of the participants was 35.2 ± 11.7 (19-65). A statistically significant difference was found between pre- and post-psychodrama anxiety levels (p<0.05). Additionally, a moderate, negative, and significant correlation was found between EUROHIS quality of life scores and pre- and post-test HAM-A anxiety levels (r=-0.53; p<0.05; r=-0.57, p<0.05, respectively).
DISCUSSION AND CONCLUSION: Conclusion: Psychodrama group therapy was effective in reducing anxiety levels in parents of children with ARM, demonstrating a significant relationship between anxiety levels and quality of life. These findings suggest that psychodrama may be a feasible and useful intervention method for this specific group.

Keywords: Anorectal malformation, parent, psychodrama, anxiety