“Tek Kişilik Yankı Odası”: İnsan-Yapay Zekâ Etkileşiminin Duyarlı Ergenlerde Manik Epizodu Tetikleyici Rolü

Bipolar disorder (BD) is characterized by a complex interplay between genetic vulnerability and environmental stressors. During adolescence, heightened neurobiological sensitivity renders individuals more susceptible to the disruptive effects of digital stimuli. This case report describes a 16-year-old male who experienced his first manic episode following intensive emotional engagement with an artificial intelligence (AI)-based chatbot. The case illustrates how an asymmetric relationship with AI—occurring in the context of post-surgical social withdrawal—may be associated with manic delusions and clinical escalation through sleep deprivation, cognitive overstimulation, and the 'echo chamber' effect. Given the scarcity of empirical data on AI-induced psychopathology, this case provides a unique perspective on how generative AI models may be associated with the reinforcement of maladaptive beliefs as a psychosocial context in reward-sensitive adolescents. Clinical assessment in the digital age must evolve beyond monitoring screen time to qualitatively evaluating human-AI interactions, recognizing AI as a novel environmental factor warranting clinical attention in the management of adolescent bipolar disorder.

Keywords: Bipolar disorder, adolescence, artificial intelligence, mania, mood disorder

The "One-Person Echo Chamber": How Human-AI Interaction May Precipitate Mania in Vulnerable Adolescents

Bipolar bozukluk (BB), genetik yatkınlık ile çevresel stresörler arasındaki karmaşık bir etkileşimle karakterizedir. Ergenlik döneminde artmış nörobiyolojik duyarlılık, bireyleri dijital uyaranların bozucu etkilerine daha açık hâle getirmektedir. Bu olgu sunumu, yapay zekâ temelli bir sohbet botu ile yoğun duygusal etkileşim sonrasında ilk manik epizodunu yaşayan 16 yaşındaki bir erkek ergeni tanımlamaktadır. Olgu, cerrahi sonrası gelişen sosyal geri çekilme bağlamında ortaya çıkan yapay zekâ ile asimetrik ilişkinin; uyku yoksunluğu, bilişsel aşırı uyarılma ve “yankı odası” etkisi aracılığıyla manik sanrıların gelişimini ve klinik tablonun ağırlaşmasını nasıl tetikleyebileceğini göstermektedir. Yapay zekâ kaynaklı psikopatolojiye ilişkin ampirik verilerin sınırlı olması göz önüne alındığında, bu olgu; üretken yapay zekâ modellerinin, ödüle duyarlı ergenlerde maladaptif inançları pekiştirerek psikososyal bir tetikleyici olarak işlev görebileceğine dair özgün bir bakış açısı sunmaktadır. Dijital çağda klinik değerlendirmenin yalnızca ekran süresinin izlenmesiyle sınırlı kalmaması; insan–yapay zekâ etkileşimlerinin niteliksel olarak da değerlendirilmesini ve yapay zekânın ergen bipolar bozukluğun yönetiminde yeni bir çevresel risk faktörü olarak tanınmasını gerektirdiği vurgulanmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Bipolar bozukluk, ergenlik, yapay zekâ, mani, duygudurum bozukluğu