Mentalization and Resilience: The Mediating Role of Problem-Solving

INTRODUCTION: This study examined whether perceived problem-solving ability mediates the association between mentalization and resilience in non-clinical adults.
METHODS: A cross-sectional correlational design was used. The sample comprised 422 adults (222 women, 200 men; age range 18–55, M = 34.44, SD = 10.70). Data were collected with the Mentalization Scale (MentS), the Problem-Solving Inventory (PSI), and the Resilience Scale for Adults (RSA). The mediation model was tested with PROCESS Macro v5.0 (Model 4) using 5,000 bootstrap samples, and a sensitivity analysis controlling for age, gender, marital status, and income was also conducted. Higher PSI scores indicate lower perceived problem-solving ability.
RESULTS: Mentalization was positively correlated with resilience (r =.27, p <.001) and negatively with PSI scores (r = -.25, p <.001), indicating that individuals with stronger mentalization reported better perceived problem-solving ability. PSI scores were negatively associated with resilience (r = -.39, p <.001). The total association between mentalization and resilience was significant (B = 0.54, p <.001). When problem-solving ability was added, the direct association remained significant but decreased (B = 0.37, p <.001), and the indirect association was significant (B = 0.17, 95% CI [0.08, 0.29]). The model explained 18% of the variance (R² =.18), and the pattern remained stable after demographic adjustment (R² =.197).
DISCUSSION AND CONCLUSION: Perceived problem-solving ability partially mediates the association between mentalization and resilience within a cross-sectional statistical model. Intervention programs aimed at strengthening resilience may benefit from addressing both mentalization and problem-solving.

Keywords: Mentalization, problem-solving, resilience, mediation analysis.

Mentalizasyon ve Psikolojik Dayanıklılık: Problem Çözme Becerilerinin Aracı Rolü

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmada, klinik olmayan yetişkinlerde mentalizasyon ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide algılanan problem çözme becerisinin aracı rolü incelenmiştir.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışma kesitsel ve ilişkisel desende yürütülmüştür. Örneklem 422 yetişkinden oluşmaktadır (222 kadın, 200 erkek; yaş aralığı 18–55, Ort. = 34.44, SS = 10.70). Veriler Zihinselleştirme Ölçeği (ZÖ), Problem Çözme Envanteri (PÇE) ve Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (YPDÖ) ile toplanmıştır. Aracılık modeli PROCESS Macro v5.0 (Model 4) ile 5.000 bootstrap örneklemi kullanılarak test edilmiş; ayrıca yaş, cinsiyet, medeni durum ve gelir kontrol edilerek duyarlılık analizi yapılmıştır. PÇE’de yüksek puanlar daha düşük algılanan problem çözme becerisine işaret etmektedir.
BULGULAR: Mentalizasyon, psikolojik dayanıklılıkla pozitif (r =.27, p <.001), PÇE puanlarıyla negatif yönde ilişkili bulunmuştur (r = -.25, p <.001); bu bulgu, mentalizasyonu daha güçlü olan bireylerin daha iyi algılanan problem çözme becerisi bildirdiğini göstermektedir. PÇE puanları psikolojik dayanıklılıkla negatif yönde ilişkilidir (r = -.39, p <.001). Mentalizasyon ile dayanıklılık arasındaki toplam ilişki anlamlıdır (B = 0.54, p <.001). Problem çözme becerisi modele eklendiğinde doğrudan ilişki anlamlı kalmış ancak azalmış (B = 0.37, p <.001), dolaylı ilişki anlamlı bulunmuştur (B = 0.17, %95 GA [0.08, 0.29]). Model, dayanıklılıktaki varyansın %18’ini açıklamıştır (R² =.18); örüntü, demografik değişkenler kontrol edildikten sonra da korunmuştur (R² =.197).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Algılanan problem çözme becerisi, mentalizasyon ile psikolojik dayanıklılık arasındaki ilişkide kesitsel istatistiksel model kapsamında kısmi aracı rol oynamaktadır. Psikolojik dayanıklılığı güçlendirmeyi amaçlayan müdahale programları, hem mentalizasyon hem de problem çözme becerilerini ele almaktan yararlanabilir.

Anahtar Kelimeler: Mentalizasyon, problem çözme, psikolojik dayanıklılık, aracılık analizi.