Esra Güney, Tuğba Hirfanoğlu, Ayşe Serdaroğlu, Şahnur Şener, Elvan İşeri.

Epilepsi 16 yaş altı çocukların %0.5-1'ini etkileyen çocukluk çağının en yaygın nörolojik bozukluğudur. Bilişsel ve davranışsal değişikliklerin eşlik edebildiği epilepsi, önemli psikiyatrik hastalıklarla ilişkilidir. Epileptik hastalarda psikiyatrik belirtilerdeki artmış risk oranı biyolojik, farmakolojik, çevresel veya psikososyal faktörlere bağlı olabilir. Epilepsiye eşlik eden psikiyatrik hastalıklar epilepsiden önce başlayabilir, eşzamanlı bulunabilir veya epilepsi tanısı sonrası ortaya çıkabilir. Bazen de klinik olarak epileptik nöbet olmadan, tanı psikiyatrik semptomlarla konulabilir. Epileptik psikoz, epileptik nöbetlerle yakından ilişkili bir grup bozukluğu içerir. İnteriktal psikoz, postiktal psikoz, iktal psikoz ve altenatif psikoz bu tanı grubu içinde yer almaktadır. Tekrarlayan bazı epileptik psikoz formlarının, nöbetlerin aktivasyonuyla yakından ilişkili olabileceği ileri sürülmüştür. İktal ve postiktal psikoz nöbetlerin kontrolüyle önlenebilirken, epileptik psikozun tüm formları çok yönlü müdahale gerektirir. Psikotik belirtilerin erken tanı ve tedavisi, bozukluğun yaşamboyu yol açabileceği olumsuz etkileri azaltabilir. Bu yazıda epizodik görsel ve işitsel halusinasyonları ve elektroensefalogramında (EEG) aktif parsiyel başlangıçlı epilepsi ile uyumlu bulguları olan epileptik psikoz olgusunun tanı ve tedavi süreci tartışılacaktır. Olgudan yola çıkarak, epileptik psikozun klinik görünümlerinin sunulması ve organik etyolojiden şüphelenilen tüm olgularda ayrıntılı hastalık öyküsünün alınması, fizik ve nörolojik muayenenin yapılması ve bulguların uygun testlerle birleştirilmesinin tanı sürecindeki öneminin vurgulanması amaçlanmıştır.

Kullanıcı girişi