Deksametazon Supresyon Testinin Şizofreni ve Alttipleriyle İlişkisi
Murat Kuloğlu, Murad Atmaca, Ömer Geçici, A. Ertan Tezcan.
Şizofrenide nörobiyolojik çalışmalarda, öncelikle; hipotalamus-hipofiz-adrenal eksen olmak üzere nöroendokrin sistem üzerinde yoğun şekilde durulmaktadır. Çalışmamızda bu sistemin önemli bir göstergesi olan deksametazon supresyon testinin (DST) kronik şizofren hastalarda duyarlılığının ve bu duyarlılığın şizofreni alttipleriyle ilişkisinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışma ve kontrol gruplarını Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği ve Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nde yatarak tedavi gören ve DSM-IV'e göre kronik şizofreni tanı ölçütlerini karşılayan 40 hasta (çalışma grubu) ve psikiyatrik tanı ve tedavi almayan 40 sağlıklı birey (kontrol grubu) oluşturdu. Hastalara; Negatif ve Pozitif Bulguları Değerlendirme Ölçekleri ve Hamilton Depresyon Ölçeği ve DST, kontrol grubuna da DST uygulandı. Kontrol grubundaki bütün deneklerde DST sonrası baskılanma gözlenirken, 16 şizofren hastada (%40) baskılanmama gözlendi. Negatif belirtilerin baskın olduğu 22 hastanın 15'inde (%68.1), pozitif belirtilerin baskın olduğu 18 hastanın birinde (%5.5), ayrışmamış tip kronik şizofreni tanısı alan 11 hastanın, 8'inde (%72.7) DST sonrası baskılanmama belirlendi. Şizofren hastalarda sağlıklı kontrollere göre istatistiksel olarak anlamlı derecede farklı DST sonrası baskılanmamanın, özellikle de negatif belirtilerle ve ayrışmamış tip şizofrenide görülmesi, DST'nin şizofrenideki psikotik görüngüsel özellikler ve şizofreni alttipleriyle ilişkisi bağlamında biyolojik bir gösterge olabileceğini düşündürdü.