Anne-Babalarında Ruhsal Bozukluk Olan Çocukların Ruhsal Durumlarının Değerlendirilmesi
Özlem Yıldız Öç, Şahika G. Şişmanlar, Belma Ağaoğlu, Ümit Tural, Emin Önder.
Amaç: Bu çalışmada ruhsal bozukluğu olan anne babaların 8-14 yaşları arasındaki çocuklarının ruhsal durumlarının incelenmesi ve sağlıklı anne babaların aynı yaş grubundaki çocukları ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri polikliniğinde ayaktan izlenen ve çalışmaya katılmaya gönüllü olan erişkin hastaların 8-14 yaş grubundaki çocukları arasından 61 çocuk çalışma grubunu, yaşam boyu psikiyatri başvurusu olmayan anne babaların yaş ve cinsiyet açısından benzer özellik gösteren çocukları arasından 35 çocuk ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Tüm çocuklar Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi polikliniğinde uzman hekimler tarafından değerlendirilmiştir. Klinik görüşme ardından çocuklara Çocuklar için Depresyon Ölçeği (ÇDÖ), Çocuklar için Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri (ÇDSKE) ve Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği-Çocuk Formu (BSÖ) uygulanmıştır. Çocuklardaki ruhsal bozukluk tanıları anne baba ve çocuklarla yapılan DSM-IV'e dayalı klinik görüşmelerle konmuştur. Bulgular: Ruhsal bozukluğu olan anne babalara sahip çocukların sağlıklı ebeveynlere sahip çocuklardan daha fazla ruhsal bozukluk tanısı aldıkları saptanmıştır. Çalışmamızda risk grubunu oluşturan bu çocukların aldığı en sık ruhsal bozukluk tanısı yıkıcı davranış bozukluklarıdır. Sonuç: Çalışmamız çocukta psikopatoloji gelişiminin genetik veya psikososyal risklerine yönelik ayrıntılı bilgi vermese de, anne ya da babada ruhsal bozukluk varlığının çocukta psikopatoloji gelişmesindeki önemini vurgulaması açısından anlamlıdır.