DEHB Tanılı Çocukların Ebeveynlerinde DEHB Oranı
Hüner Aydın, Rasim Somer Diler, Ebru Yurdagül, Şükrü Uğuz, Gülşah Şeydaoğlu.
Amaç: Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanılı çocukların ebeveynlerinde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu sıklığını araştırmak. Yöntem: 69 Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu hastasına K-SADS, ebeveynlerine Wender Utah Derecelendirme Ölçeği uygulandı. Kontrol grubuna da aynı ölçekler uygulandı. Sürekli değişkenlerin analizinde student t testi, Mann Whitney U testi, kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında ki kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu grubundaki ebeveynlerin 23'ünde (% 33.8), kontrol grubundakilerin 2'sinde (%6.3) şu anda Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu bulguları saptandı. Aradaki fark anlamlı idi. Çalışmadaki Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanılı çocukların ebeveynlerin 27'sinde (%39.1), kontrol grubundaki ebeveynlerin 4'ünde (%12.5) Wender Utah Derecelendirme Ölçeği oranı kesim değerinin üstünde idi. Kontrol grubu ile aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıydı. Sonuç: Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu tanılı çocukların ebeveynlerinde erişkin döneminde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu belirtileri oranı ve çocukluk döneminde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu belirtileri daha fazladır. Wender Utah Derecelendirme Ölçeği çocukluk çağı Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğunu belirleyebilmekte yardımcı bir araç olarak kullanılabilir.