Terapötik İşbirliği Neden Önemli? Psikiyatrik Yakınması "Olmayan" Bir Aile İçi Şiddet Olgusu
Özge Doğanavşargil, Işıl Vahip.
Terapötik işbirliği, sağaltım işini yürütmek üzere, hasta ve klinisyen arasında kurulan bir ortak çalışma ilişkisidir. Klinisyenin terapötik işbirliği kurma becerisini ise, sorunları / bulguları ayırt etme, tanıma ve en yararlı sağaltımı düşünme sürecine hastayı etkin olarak katabilme becerisi olarak basitçe tanımlayabiliriz. Bu olgu sunumunun amacı, yaşamakta olduğu sorunlara rağmen başlangıçta psikiyatrik yakınması olmayan bir olguyla kurulabilecek terapötik işbirliğini ve olgunun dinamiklerini kısaca tartışmaktır. Aile içi şiddete maruz kalmakta olan, ancak başlangıçta yakınmasız gelen bu olgu, psikanalitik yönelimli psikoterapi tekniklerinden yaralanılarak kurulan terapötik işbirliği sonucunda, adım adım sorunlarını fark etmiş, çözüm arayışına girmiştir.